Ukleja należy do ryb pospolitych, obficie występujących w naszych wodach. Posiada ciało silnie ścieśnione, grzbiet jasnozielony, boki srebrzyste i wszystkie płetwy w odcieniu jasnoszarym. Ciężar jej dochodzi do 40 g, długość do 12, a nawet 15 cm. Z powodu swej żarłoczności jest przez całą dobę w ciągłym ruchu. Każdy początkujący wędkarz powinien rozpocząć naukę od łowienia uklei.

Łowienie bowiem tych ryb uczy szybkiego reagowania i miękkiego podcinania, gdyż mają one delikatne wargi, które przy silniejszym szarpnięciu łatwo ulegają rozerwaniu.

Pozbycie się takich wad, jak spóźniona reakcja i zbyt silne zacięcie, ma doniosłe znaczenie dla każdego wędkarza. Ukleje można łowić od momentu spłynięcia lodów aż do późnej jesieni, na wiosnę i w lecie na głębokości około 50 cm, w jesieni z samego dna.

Ukleje łowi się z obciążeniem lub bez, w zależności od tego, czy łowimy na wodzie stojącej, czy też bieżącej.

Jako przynęty używa się: much domowych, białych robaczków, kłódek, larw ochotki, pasty, kulek z chleba lub bułki, ziemniaków albo kawałków dżdżownic .najlepszymi miejscami łowienia są: wyloty kanałów ściekowych, miejsca położone w pobliżu kąpielisk, mostów, poniżej zastaw młyńskich oraz zatoki o słabym prądzie. Na wodach stojących ukleja trzyma się w trzcinach i roślinach przybrzeżnych.

Ukleje należy zacinać po dostrzeżeniu najmniejszego ruchu spławika. Ukleja jest dobrą przynętą na ryby drapieżne, zwłaszcza na sandacza.